Er zijn honderden boeken, websites, onderzoeken, psychologische voorbereidingstests, do's & don'ts en weet ik wat al niet als het gaat over solliciteren. Die zijn vrijwel allemaal gericht op de sollicitant en niet op de werkgever. Eerder dit jaar heb ik volop gesolliciteerd. Uiteindelijk ben ik prima terechtgekomen, maar wat zou ik sommige van die potentiële werkgevers graag nog eens spreken. Om ze sollicitatieles te geven. Zo zat ik bij een klein adviesbureau, dat het nodig vond mijn cv vanaf het allerprilste part-time baantje tot aan mijn voorlaatste functie door te vlooien. Maar erger nog: eerst kwamen er allemaal trivialiteiten aan bod. En dat allemaal op zo'n vreselijk opgewekt toontje:
'Vertel eens, wat ben jij voor mens?'
'Ik beschik over een uitermate vlotte persoonlijkheid. Ben ruimhartig, collegiaal, weet mijn keuzes helder toe te lichten dan wel te verdedigen, ben pro-actief, hands-on en betrokken. Maar ook flexibel als het moet en informeel wanneer de situatie het toelaat. Ik denk dat de termen dynamisch en spontaan de lading ruimschoots dekken.'
Toevallig zijn in dit uiteraard fictieve antwoord alle woorden verwerkt die sollicitanten irritant vinden, maar door werkgevers het vaakst in vacatureteksten worden gebruikt. (bron: persbericht van TMG, waarin het nieuwe vacatureplatform 360inc.nl wordt aangekondigd).
Terug naar dat adviesbureau. Nadat mijn hobby's de revue waren gepasseerd (lezen, theater, concertbezoek, reizen en andere politiek correcte antwoorden als K3 playbacken of met een infrarood lichtje op bejaarde voorbijgangers schijnen) en mijn thuissituatie was besproken (waarbij ik snikkend kond deed van mijn jarenlange kinderwens, maar bij gebrek aan in-house-baarmoeder de wanhoop zó nabij ben dat ik in staat ben tot kidnap, etc. etc. etc. (ook niet echt gebeurd trouwens)), kwam dan eindelijk mijn cv aan bod.
'Ik zie dat je hier een gat hebt van drie maanden. Ik vind het erg intiem om te vragen, maar ik moet het toch doen. Je bent toch niet uit de running geweest vanwege, ehhh..., criminele activiteiten?' 'Nou', had ik moeten zeggen, 'Ik heb drie maanden in de bak gezeten omdat ik nogal een kort lontje heb als het gaat om het beantwoorden van impertinente vragen.'
En dat mens dan een keiharde hoek moeten geven.
Maar zo ben ik niet (zie alinea twee).
(Ps. toen ik de bovenstaande foto zocht kwam ik het volgende tegen:
Bullshit Job Interview Questions and Answers)



















