De kip, de vajayjay en het ei

Laatst kwam ik op Griekenland een kip tegen. Daar moest ik vanmorgen weer aan denken toen mijn collega het had over zijn kippen, die regelmatig van de leg zijn. Toen ik in Griekenland was, bedacht namelijk ik een geavanceerder systeem waar kippen slimmer bij af zijn tijdens het broeden. Heel simpel: waarom stopt de kip het ei niet terug in z'n eierhol - of hoe heet dat bij die beesten - en broedt zij het inwendig uit?

De kip hoeft hierdoor geen nest te bouwen, gaat gewoon lekker de hele dag haar gang en na een week of wat, zeg op het moment dat het ei op barsten staat, poept ze het weer uit. Ik legde dit idee voor aan mijn collega's, maar het landde nog niet direct. Collega 1 zei: 'Dat terugproppen vind ik zielig voor de vajayjay van de kip.' Collega 2: 'Wat als het ei breekt in de kip? Dat kan pijnlijke situaties opleveren als ze aambeien heeft.'

Nu weet ik niet hoeveel kippen er met aambeien rondlopen, niet zoveel lijkt me. Dus de schade zal in de praktijk waarschijnlijk meevallen. Nu de kip er nog van overtuigen dat ze haar leven veel efficiënter kan inrichten.

Weird, weirder, weirdest music

Allereerst de beste track van het jaar tot nu toe. Joy Division meets Grace Jones in de personen van Bruno Coviello en de geweldige zangeres Shannon Funchess. Wat een strot heeft dat wijf! Ze komen uit Brooklyn en onlangs verscheen een EP met vier tracks. Dark wave, it is. Waarvan dit dus de beste is. Keihard zetten!



Tweede is Starfucker. In de video een vreemd personage dat willekeurig aan een groep mensen likt. Maar wat zijn het voor mensen: saunagangers? En waarom zijn ze zo chagrijnig?



Nummer drie. Die Antwoord met Rich Bitch. Zangeres Yo-Landi schittert in weer een schitterend kunstwerk van deze Zuid-Afrikaanse supergroep. En ik wil ook een levende wc-rolhouder!



Heb je de bovenste drie video's bekeken, dan valt nummer vier in mijn ogen toch een beetje tegen. Lady Gaga begint in al haar weirdheid een beetje door te slaan naar het onzinnige in plaats van het absurde. Toch valt er nog genoeg te genieten met Born This Way. Wederom volledig ontraadseld door Illuminati-deskundige VigilantCitizen.

Mijn avonturen in café Het Tijgertje

Alweer heel erg lang geleden hing ik met mijn goede vriendin Nina Rosa rond in Utrechtse cafés. Een speciaal geval was Voetbalcafé Het Tijgertje, waar we op een ochtend stuitten op een heel vreemd mannetje met stalkneigingen. Gisteravond had ik een gesprek met Nina Rosa over wat er ook alweer was voorgevallen. Een reconstructie van een cafébezoek met een vreemde nasleep.

Jaap > Weet jij nog hoe dat café in Utrecht heet, waar we met dat barmannetje moesten biljarten? En die niet wist hoe hij koffie moest zetten? Er was sprake van een pratende papegaai, die bij nadere inspectie van plastic bleek. Dat weet ik allemaal nog, maar die naam ben ik kwijt...

Nina Rosa > Het was in de periode dat we cafeetjes in zijstraten van de Voorstraat bezochten - zoals de Hardebollenstraat. Het was in ieder geval een café waar een deel van de FC-Utrechtsupporters ook graag kwam. Het mannetje was eng en daagde ons uit.

Jaap > O ja, alles hing vol met brandgevaarlijke FC Utrecht-merchandise. Het was in ieder geval niet café De Zwarte Zee, dat geblakerde hok waar we belandden als alles verder dicht was en dat niet lang daarna werd dichtgespijkerd.
Het mannetje verkocht ook spullen op het Centraal Station. Of vroeg hij juist om spullen?

Jaap > Ik weet het weer! Het ging om café Het Tijgertje. Herken je het nog? http://www.theagenda.nl/v48255_cafe-het-tijgertje.html

Nina Rosa > Ja, ik herken het zeker. Het mannetje heeft mij op Hoog Catherijne nog eens geprobeerd lastig te vallen. Dat heb ik toen opgelost door te gaan schreeuwen dat ik werd aangerand.

Jaap > Hij wilde je een roos geven, toch? Want dat deed ie daar: rozen verkopen aan mensen die verliefd stonden te wachten bij het meeting point.

Nina Rosa > Hij wilde me inderdaad een roos geven. Ik vind het een belediging als kleine dikke mannetjes proberen om mij een roos te geven. Het voelt als aanranden.

Nina Rosa > Ik weet ook nog dat we vanwege het doorslaand succes van het bezoek aan café Het Tijgertje (en de nasleep) direct zijn gestopt met onze ontdek-de-cafeetjes-in-zijstraten-van-de-Voorstraat-tocht.

Jaap > Ja. Het was iets eenmaligs. Bovendien zaten we er om elf uur 's ochtends, een tijdstip waarop er geen FC Utrecht-fan te bekennen was.

Nina Rosa > En het tijdstip maakte het extra vreemd dat er geen koffie was.

Jaap > We kregen toen thee aangeboden, waarna de barman, dat dikke kleine mannetje dus, jou probeerde te verleiden met zijn keu. Ik snapte zijn bedoelingen niet: hij kwam amper boven het biljart uit.

Nina Rosa > Hij loog bovendien over de papegaai. Die kon niet praten. Die was van plastic.

Jaap > Denk je dat hij gesprekken voerde met die plastic papegaai als er geen gasten waren?

Nina Rosa > Daar ben ik van overtuigd. Hoewel ik nog steeds de optie open houd dat hij een insluiper was in café Het Tijgertje en dat hij zich tegenover ons als barkeeper presenteerde.

Jaap > Nu ik dat mannetje weer voor me zie: hij had wel wat weg van een figurant uit een Bol.com-reclame. En weet je dat andere kleintje nog? Die lesbische liliputter met dat stropdasje, of was het een vlinderstrikje: Siepie! We hadden Siepie moeten meenemen naar café Het Tijgertje. Zij had leuk met het mannetje kunnen biljarten en met de papegaai kunnen praten.

The end.

Guesch Patti - Etienne

Etienne van Guesch Patti was een van de onwaarschijnlijkste hits van 1987. Het was dan ook helemaal geen hit. Het nummer stond slechts vier weken in de Top 40 en kwam niet hoger dan 22. Toch had het lied of vooral de zangeres veel impact. Want veel eerder dan Madonna was Guesch Patti in de weer met sm en zweepjes, wat duidelijk naar voren komt in de bijbehorende video.

Wat ook grappig is: nu ik die video terugkijk doet Guesch Patti me ineens denken aan een voormalige werkgever. Maar dan stukken jonger. En iets minder lelijk. En wat betreft excentriciteit doet ze Lady Gaga verbleken, zie daarvoor ook de drag-clip van Let Be Must The Queen.

Wordt het niet eens tijd voor een baby-otter?

Spelend met een bal? Echt wel! Laat Paris H. het maar niet zien, die adopteert meteen een heel nest. Ik laat mijn plannen voor de aanschaf van een kaketoe en/of bonsaivarken voorlopig varen want een spelende baby-otter is veel leuker.

Is Wendy van Dijk een racist?

Lucretia van der Vloot en Clark Accord kunnen niet lachen om het nieuwe typetje van Wendy van Dijk, Lucretia: een luie, luidruchtige Antilliaanse met een dikke reet en ladingen kokos in het haar. Van der Vloot zegt op de website van Revu: '‘Belachelijk. Normaliter meng ik me nooit in de discussie over zwarte piet en het woord neger, sterker nog; ik noem mezelf gewoon een negerin, maar ik ben er helemaal niet blij mee. Ook niet omdat ze de naam Lucretia gebruikt. Lucretia is een Surinaamse naam en niet Antilliaans, dat hadden ze beter mogen researchen. Het accent klopt ook niet helemaal. Ze praat als een Surinaamse, terwijl haar typetje van de Antillen komt. Ik zou ook graag weten waarom ze mijn naam gebruikt voor haar stereotypering van een zwarte vrouw.’ En zo raast ze nog even door.

Allereerst: Lucretia is helemaal geen Surinaamse naam en bovendien zal een detail als een verkeerd accent de kijkers worst zijn. Maar Van der Vloot wil blijkbaar aantonen dat Wendy van Dijk zich niet heeft verdiept in de cultuur die ze persifleert. Want meer is het niet, in mijn ogen: een persiflage. Een generalisatie, een humoristische opsomming van vooroordelen. Zij en Accord halen er van alles bij om Dushi (zoals de bijnaam van Wendy's Lucretia luidt) af te fakkelen. 'In Amerika zou dit niet eens worden uitgezonden, maar ja in een land waar elk jaar in december mensen zichzelf zwart schminken als zwarte piet kun je niet anders verwachten.'

Thank god leven we hier niet in Amerika, met z'n hypocriete, hyper-correcte cultuur. En wat zeurt hij trouwens: de Wayans Brothers deden jaren geleden precies hetzelfde, ín de VS: in White Chicks speelden ze twee achterlijk domme blonde bimbo's. Ook een persiflage, ook vol uitvergrote vooroordelen. Maar hebben we Paris Hilton toen horen klagen? Nee.

Yunomi is verschrikkelijk

Voor me ligt Yunomi, het nieuwe advertentiefuik van Unilever. Onlangs stapte het bedrijf met veel bombarie uit RTL4's Life & Cooking omdat producten aan programma's koppelen niet meer van deze tijd zou zijn. Dus komen ze nu met een blaadje.

Het is een gratis magazine voor vrouwen, dat is gekoppeld aan een online platform, Yunomi.nl. Hierop gaan lezeressen helemaal los op onderwerpen als 'Bewust kinderloos', 'Heimwee naar eigen land' of 'Montego moederfiets'. Dat is handig voor de printversie, dat de 'leukste' reacties doodleuk recyclet. Lekker makkelijk: user generated content = gratis bladvulling.

Het mag duidelijk zijn: ik ben niet vies van commercie, maar geen fan van blaadjes waar het ervan afdruipt dat het om de advertenties gaat en niet om de inhoud. Yunomi is daar typisch een voorbeeld van. Eerst een opmerking over de vormgeving: die is zo vreselijk zoet dat de tranen je bijna in de ogen springen. Alles is roze, voorzien van leuke frutseltekeningetjes, hartjes, bloemetjes, varkentjes, handgeschreven lettertjes, ballonnetjes...

Irritant hè, die verkleinwoorden. Daar staat het hele blad dus vol mee. Net als met rare profielnamen van de lezeressen die in het blad zijn gecopy/paste: Blanche.83, Butterfly1984, Marleen01NL, heel vermoeiend allemaal. En kijk ook eens naar de onderwerpen - geen klaagmuur maar een overdreven positieve jubelmuur, waarop 'Msmile' meldt dat haar dochters tweede tandje los zit: 'Ooww wat is ze trots!' Kots. Even verderop: 'Wist je dat Yunomi Japans is voor theekopje? Zes trutten vertellen over hun favoriete theeplek.' Oké, er stond vrouwen, maar wát een getrut! Dan volgt er wat Happinez-geneuzel van Catmama, die meedeelt dat temidden van de moeilijkheid de mogelijkheid ligt. Wow, diep. Wat mooi.

Het allerdiepste dieptepunt start op pagina 16. Daar schrijven lezeressen drie pagina's lang een brief aan hun lievelingsspijkerbroek. Lees mee:

Dag lieve Levi's 501,
Ik was nog jong en onbezonnen toen ik jou voor het eerst zag. Je was zo mooi van kleur en je vorm was... niet te beschrijven. [knip] Helaas zijn we uit elkaar gegroeid. Ik ben wat voller geworden en een beetje uit vorm. Je paste niet meer en jou in een maatje groter stond me niet. Tranen met tuiten heb ik gehuild. [knip] Uit pure wanhoop heb ik je in de kledingbak gegooid. [knip] Ik ben nu vele jaren verder en heb vele broeken gepast. Maar één zoals jij vind ik nooit meer.
Dag Levi's 501, ooit pas je me weer. A3tte.

Tja. Natuurlijk, het gaat ook helemaal niet om de inhoud van een blaadje als dit. Het is gewoon vulling tussen de advertenties van Bertolli pastasaus, Calvé Pindakaas, heel veel soorten soep en Sun Vaatwastabletten. Maar wat een dieptriest niveau denkt Unilever te moeten aanboren om zijn waar aan de man te brengen met dit gedrocht van een blad. Bah, bah, bah!

Prinsjesdag 2009: de hondenmand van Bea

Wat dacht Beatrix wel wie ze was gisteren met Prinsjesdag: Lady Gaga? Daar zat ze dan, pontificaal gebeeldhouwd op haar gouden troon, met op haar hoofd: een omgekeerde hondenmand!

De rest van de dames kon er ook wat van. Marianne Thieme droeg een potsierlijke koksmuts, SP-uithangbord Krista van Velzen maakte zich opnieuw onsterfelijk belachelijk en deed iets met de AOW-leeftijd. Mariette Hamer zocht het in jute, veertjes en organza. Ook idioot: Antoinette Vietsch van het CDA met een wit gevaarte zo groot als een kinderbadje (zie foto). Eigenlijk zag alleen Mei Li Vos er enigszins beschaafd uit met haar charlestonesque hoofddeksel.

Sneu eigenlijk. Als het geen carnaval van statements is, weten de Nederlandse vrouwen zich geen raad met het dragen van hoeden. Mirjam Sterk: een ufo. Attje Kuiken: een scheefgezakte steek. Corien Jonker: een Nederlandse vlag op een modderschuit.

Kijk zelf naar bovengenoemde miskleunen bij de NOS. En zie hoe het ook kan: even waanzinnig, maar dán smaakvol:

Geen groter vermaak dan leedvermaak

De Stichting Media Rakkers maakt zich ernstig zorgen over de afzeikcultuur. Uit onderzoek moet blijken dat kinderen veel te gemeen en hard worden als ze worden blootgesteld aan 'boosaardige kwaadwillende vreugde'. En dat dat echt iets is van deze tijd. Onzin natuurlijk, GeenStijl laat zien dat het vroeger allemaal veel erger was: 'Tot enkele honderden jaren gingen onze voorouders nog op zaterdag massaal naar het marktplein om daar veroordeelden in de schandpaal met tomaten, eieren en wat niet meer te bekogelen, gewoon omdat dat grappig was. Onthoofdingen, ophangingen en vierendelen waren indertijd ook bijzonder geschikt als gezinsuitje, trouwens. Man, wat heeft men dáár bij gelachen.'

Ik ben dol op leedvermaak. Om de eerste Idols heb ik me helemaal blauw gelachen. Kent iemand Milangela nog?

@Perez Hilton: get a fucking life!

Zo. Het was de dag van de huilebalkende b-sterretjes. Eerst huilde ex-zanger Peter Andre (en ex-man van opblaaspopje Katie Price) uit over zijn scheiding bij zijn moeder. Daarna was de beurt aan celebritybasher slash hielenlikker Perez Hilton. Ein-de-lijk had iemand (namelijk Will.I.Am van de Black Eyed Peas) het lef dit omhooggevallen schertsfiguur letterlijk de mond te snoeren, door hem eens flink op z'n bek te slaan. Wat er vervolgens allemaal is gebeurd met dit zichzelf Queen of all media noemende gedrocht is te belachelijk voor woorden. Direct nadat hij de politie had gebeld verschenen allerlei idiote noodkreten op Twitter. 'Help me! I'm bleeding! Call the Police! Why aren't they coming! Help me, please!' Het gekke was dat het telefoonnetwerk van Toronto daarna platlag, vanwege alle telefoontjes van Perez-adepts die hun held wilden redden.

Heel jammer natuurlijk, dat er geweld aan te pas moet komen om deze wansmakelijke roddelkont tot stilte te dwingen. Maar stiekem denk ik: William, had maar wat harder geslagen. Niet per se dood, maar gewoon zo hard dat Perez even een aantal weken was uitgeschakeld. Zodat ie even pas op de plaats had kunnen maken. Even nadenken over de zinloosheid van z'n veelal kwetsende opmerkingen over sukkelende celebs (die hij subiet de hemel inprijst zodra hij backstage mag of gratis naar optredens kan) en dat vreselijke gekoketteer met de sterren die hem zogenaamd 'kennen'. Maar helaas, de narcist heeft een filmpje op z'n site geplaatst waarin hij hysterisch jankend beklag doet over het vreselijke leed dat hem is aangedaan. Boohoo!

Ik zeg: get a life, get over it en hou op met irritant doen. Hoe sneu kun je zijn...

Een dag uit het leven van Sonya, de plompe lori

Sonya is een plompe lori. Ze doet de hele dag niets anders dan wormen eten, vindt het heerlijk gekieteld te worden en als ze daarvan moet bijkomen doet ze dat in haar speciale plompe lori-nachtverblijf. De oogopslag van Sonya staat standaard op quasi-laconiek, alsof ze wil zeggen: 'ik heb ook geen idee waarom ik eigenlijk besta'. Gelukkig maakt het Duitstalige Elvisnummer het allemaal wat draaglijker.

Vogels met armen

Meer hier.

Kutkinderen

Niet dat ik een hekel aan ze heb hoor, aan kinderen. Maar er zitten ware duivels tussen. Het eerste woordje dat ze leren is 'mama' en het tweede woord is 'NEE!', vaak gevolgd door 'wil ik niet' of 'lust ik niet'. En waarom roepen kersverse ouders altijd het hardst dat ze een hekel hebben aan kindergekrijs van anderen, terwijl ze vertederd toekijken als hun eigen kroost als een loeiende sirene tekeer gaat? Één kind kan een hele bus of treincoupé in gijzeling nemen met z'n gegil. En als je als buitenstaander een schreeuwend rotjoch tot de orde roept in bijvoorbeeld de Mediamarkt, zal z'n moeder nooit 'dankjewel', zeggen, integendeel: ze kijkt je vernietigend aan. Hoe dúrf je zo gemeen te doen tegen haar oogappel?

Op YourBabyIsAnAsshole.com geweldige foto's van hyperende kinderen. De ene peuter kijkt nog kwaaier dan de ander. Favoriet is het jongetje dat z'n vinger in de barbecue wil steken. En met dit kind heb ik medelijden:

(Met dank aan SaaieDebby)

Watchimal

Waarom hadden wij Nederlanders dit niet in de jaren tachtig?


Ik verzamel horloges die er net even anders uitzien. Onlangs kocht ik nog een opwinddingetje uit 1975 op eBay en ik ben fan van Tokyoflash. Maar nu wil ik een watchimal. Ik heb nog nooit zoiets moois gezien.

Schaap in de vorm van een varken

Of vice versa. Dit gedrocht bestaat echt en heet Elizabeth. Hier is te lezen over het hoe en het waarom. Miss Piggy, eat your heart out!