Bezuinigen? Doe dan Nederland Een maar weg.

Hilversum is in rep en roer. De publieke omroepen vrezen dat het komende kabinet fors gaat bezuinigen. De plannen zouden zelfs zover gaan dat er een tv-zender moet wegmoet. De omroepmensen gaan er voor het gemak maar vanuit dat dat Nederland 3 zal zijn, waardoor een programma als De Wereld Draait Door zou moeten verdwijnen.

Nou en? Voordat DWDD werd uitgevonden misten we het toch ook niet? Het is een bij vlagen aardig babbelprogramma waarin af en toe best iets opmerkelijks wordt gezegd. Maar laat Hilversum ophouden te denken dat DWDD ineens het geweten is van de Nederlandse televisie. En hoezo wordt Nederland 3 afgeschaft? Waarom niet Nederland 1? Dat is in mijn ogen toch wel de ergste zender die we hebben in ons land. Stuk voor stuk zenden de omroepen hier programma's op uit die net zo goed door de commerciëlen kunnen worden doorgestraald: Boer zoekt vrouw, De Reünie, Muziekfeest op het plein, Praatjesmakers, Jan Smit, het geschmier van Paul de Leeuw, een herhaling op prime time van Keeping up Appearances uit 1994, Lingo en zo kan ik nog wel even doorgaan.

Verkoop al die zogenaamde tv-toppers als Yvon Jaspers voor een kolossaal bedrag aan RTL en SBS en investeer in een aantal gedegen achtergrond- of nieuwsprogramma's. Want het is toch een beetje treurig dat actualiteitenrubrieken als Een Vandaag of Netwerk reportages uit het buitenland aankopen om de uitzenduren te vullen. Gelukkig zijn verschillende omroepen (het woord alleen al, omroep. Kan het archaïscher?) nu bezig met het ontwikkelen van nieuwe actualiteitenprogramma's, of diepen ze oude formats als KRO's Brandpunt op uit de archieven. Daar kun je ook je vraagtekens bij plaatsen, maar ik zie liever een goedgemaakte reportage over een actueel onderwerp dan de drie 'Jees' die al zingend over een camping vol Hollanders struinen.

Nederland Een kan gewoon weg, dus. Pauw en Witteman mogen blijven, Een wordt Twee Vandaag en ook maak ik een uitzondering voor Tussen Kunst en Kitsch. Dit rariteitenkabinet is al bijna zo oud dat het in aanmerking komt voor deelname aan het programma zelf. En Nelleke van der Krogt kan natuurlijk niet gaan zitten wegkwijnen bij RTL Boulefart.

Tussen Kunst en Kitsch

Oké, ik geef het toe: ik vind Tussen Kunst en Kitsch leuk. Hoewel ik het programma slechts eens in de zoveel tijd zie (want gemopper naast me op de bank), kijk ik er al praktisch mijn hele leven naar. De laatste eeuw wordt de antiekshow gepresenteerd door Nelleke van der Krogt, het idool aan wie collegabloggers Helga en Joke ooit een maand lang hun blog volledig wijdden.

Nelleke doet haar best, maar het lijkt of al die binnengebrachte kunstwerken haar geen lor interesseren. Ze richt zich liever op de op geld beluste zolderplunderaars. Wanneer meneer A. Aardewerk of mevrouw Z. Zilverpoets een aardewerken vaas of zilveren taartschep onderhanden neemt, ginnegapt Nelleke wat met degene die het stuk curiosa heeft meegenomen - meestal een vrouw met een parelketting en een knot, of een vrouw met roodgeknipt haar en een bodywarmer. Meestal vangt zo iemand bot ('dit stuk aardewerk is in een Chinese fabriek vervaardigd, op een lopende band in 1995'), maar soms is het raak ('deze taartschep heeft nog toebehoord aan de moeder van Napoleon die het voor veel geld heeft verpatst aan de erven van Michelangelo. Hij is honderd miljoen euro waard.'). In dat geval zegt de parelketting met een zuur gezicht 'leuk', de roodgeknipte bodywarmer slaakt een harde gil die ze smoort met haar hand. En dan vraagt Nelleke, onverstoorbaar als altijd: 'die gaat u zeker thuis niet meer gebruiken?'

Tussen Kunst en Kitsch is een guilty pleasure, waarvan ik er nog veel meer heb die ik hier af en toe zal onthullen. Terwijl ik dit typ, neurie ik het Tussen Kunst en Kitsch-beginlied: tudu tuup tuup tuup tuup tudududududu tuup tuup tuup tuup tududududududu du du du du duuuuu du du, enz.

Helaas kan ik het fragment uit Kreatief met Kurk niet vinden waarin een bezoeker zijn bejaarde moeder laat taxeren door deskundigen uit het programma. Wel kwam ik de Spaanse les tegen uit KmK. Die heeft hier verder niets mee te maken, maar hij is te leuk om niet te laten zien:

Waar zijn de vrouwen op tv?

In de Volkskrant vandaag een artikel over het gebrek aan vrouwelijke presentatoren op de Nederlandse tv. Bij de Publieke Omroep dan. Volgens de diversiteitsmanager van de NPS komt het door de machocultuur die heerst bij de netten. In zo'n mannenwereld schuiven ook vrouwen eerder een man naar voren, zo luidt de verklaring. Right.

Eerlijk gezegd kijk ik het journaal liever met Eva 'Boobies!' Jinek of Sacha de Boer dan met zo'n Gerard Arninkhof die lijdt aan tien spraakgebrekken tegelijk. Daarentegen zie ik veel liever Joost Karhof dan Pleurie Polak. Over haar kan ik uren tekeer gaan. Hoe gedegen haar journalistieke vragen ook zullen zijn, ik word standaard afgeleid door haar radiohoofd en haar presentatie-uniform: een mannenjasje met daaronder een (liefst roze) badpak. Let er maar eens op, vanavond.

Om terug te keren naar de vraag uit de kop: volgens mij zijn er zat vrouwen op tv. Nelleke van der Krogt handelt al honderd jaar in tweedehands antiek, Yvon Jaspers is alweer jaren hysterisch op zoek naar boerinnen, het gegeit van Anniko van Santen, het kordate gehink van Lucille Werner, Floortje 'ik hoef geen salaris' Dessing, Astrid Joosten... Eigenlijk zijn er te véél vrouwen op tv!