dinsdag 9 februari 2010
Spiegels
Prachtige compilatie van verschillende scènes rond spiegels in horror- en misdaadfilms. Gemaakt door Rich van FourFour, een van m'n favoriete blogs.
Songfestival
Met stijgende verbazing volg ik het nieuws over het Eurovisie Songfestival. Ik kijk al jaren niet meer, want het is een rariteitenkabinet van heb ik jou daar, maar om nou zo'n meisje uit een woonwagenkamp met Raggel Hazes-haar en kleding uit een 20 jaar oude Otto-catalogus naar Oslo te sturen met een vals ingezongen lied waar de grootste randdebiel in Nederland zich rot voor schaamt? Dat was nou toch ook weer niet nodig. Maar wat wil je, met Tietjana in de jury en Vader Abraham als 'troef'.
Wat werkt: speel op sentiment, kom met iets zieligs. Volgend jaar wil ik:
- De Jostiband met een draaiorgel en een aapje dat geld inzamelt.
- Reba en Lori Schappell.
- Tien gehandicapte weesjes uit Haïti die een goochelact doen met Hans Klok.
- Gewoon een kanarie in een kooitje dat drie minuten voor zich uit zingt.
- Of de fictieve South Park-figuren Big Gay Al, Sister Gollum (met haar kenmerkende foetus-vergroeiing), Starvin Marvin en Cartman verkleed als Stupid Spoilt Whore.
Wat werkt: speel op sentiment, kom met iets zieligs. Volgend jaar wil ik:
- De Jostiband met een draaiorgel en een aapje dat geld inzamelt.
- Reba en Lori Schappell.
- Tien gehandicapte weesjes uit Haïti die een goochelact doen met Hans Klok.
- Gewoon een kanarie in een kooitje dat drie minuten voor zich uit zingt.
- Of de fictieve South Park-figuren Big Gay Al, Sister Gollum (met haar kenmerkende foetus-vergroeiing), Starvin Marvin en Cartman verkleed als Stupid Spoilt Whore.
Tegenliggers en voorbijgangers
Als ik van Amsterdam naar Amstelveen fiets kom ik vermoedelijk tussen de 500 en 1000 mensen tegen, die ook allemaal op de een of andere manier onderweg zijn. Het is onmogelijk om al die mensen in je geheugen op te slaan, als je dat al zou willen. Liever niet zelfs: de meesten zijn tegenliggers, indeweglopers, lawaaierige automobilisten, bakfietsers of andere vormen van obstakels. Maar toch registreert een van je hersenhelften onbewust de types die je meerdere dagen achter elkaar tegenkomt. Ik heb ze maar namen gegeven.
Om te beginnen is daar Dr. Snuggles, een oudere man met woest krullend haar die met een verbeten gezicht tegen de wind in trapt - zelfs als het niet waait. Iets verderop rijdt Karin, geen idee of ze zo heet maar ze ziet eruit als een Karin. Ze heeft een vierkant groen brilletje, gezond blozende wangen, een decolleté of een grote shawl en altijd een jurk over haar broek, want dat kleedt af. Karin fluit altijd naar de vogeltjes, en andersom is dat ook het geval.
Dan hebben we Sylar, die is vernoemd naar de psychopaat uit Heroes. Sylar heeft altijd een regenjas plus -broek over zijn stuur hangen, draagt een lange, verwassen trenchcoat, een wilde blik in zijn ogen maakt het beeld compleet. Hij torst al het wereldleed met zich mee in twee grote fietstassen, al vermoed ik dat er eerder 150 kinderhoofdjes in zitten.
Langs de Amstel fietst Prick, een nuffig wicht in een grijs manteltje met een strakke rode ceintuur erom. Daarachter rijden Kanye de Witte Neger en Mido. Kanye de Witte Neger heeft altijd een grote gevaarlijke zonnebril op en een koptelefoon, draagt een bontkraagje en een designerbaardje en heeft grote tanden. Mido heet echt Mido denk ik, al kan ik me niet voorstellen dat de voetballer iedere dag om half negen langs de Amstel rijdt. Maar toch: twee druppels water.
Meer richting Amstelveen komt Manga Mindy voorbij: een pubermeisje met paars punkhaar. Ze is meestal uitgerust in panterprint, maar tegen de lente komt ze in verschillende pasteltinten aangefietst. Op haar omafiets zit Meisje Paardestaart: een Wende Snijders-achtige verschijning met opzwiepend haar, inderdaad, altijd in een paardenstaart.
Op de Kalfjeslaan fietst Paulus de Plopkabouter, een bejaarde met een lange witte baard in een wielrenpak. Dan ben ik Kraaloogje nog vergeten, een nicht met een gladde spuuglok die geniepig om zich heen spiedt. En Koosje Veenendaal, die iedere dag haar kakkerige dalmatiër uitlaat in een wijd wapperend ochtendgewaad. En de Marketingmanager, die de hele dag op een kleurloos kantoor zit te vergaderen en tussendoor naar buiten moet omdat ie z'n broodtrommel onder de snelbinders heeft laten zitten.
En dat dus allemaal in een tijdsbestek van ongeveer 45 minuten. Gezellig hoor.
maandag 8 februari 2010
It's hotdog time!
En als we toch bezig zijn: Elke dag staan er nieuwe foto's op de website Milk is good for your bones.com. Als iemand enige samenhang kan ontdekken tussen de getoonde beelden, dan hoor ik het graag. Hier alvast enkele voorbeelden:
zaterdag 6 februari 2010
donderdag 4 februari 2010
Irritant!
Collegablogger Hester doet een rondje irritaties. Daar sluit ik me graag bij aan. Wat is er allemaal irritant?
Websites met commercials die door de geluidsbarrière gaan.
Reclame op websites waarvan het kruisje om deze weg te klikken onvindbaar is.
Traag internet. Pagina's die niet goed laden omdat ze stikken van de advertentiescripts.
Vader Abraham. Denkt dat ie de reïncarnatie van Haydn is terwijl hij teksten over inlegkruisjes schrijft.
Moeders op een bakfiets. Bakfietsen zijn altijd irritant.
Van hetzelfde kaliber: die toeristenriksja's in de stad die het fietspad letterlijk blokkeren.
Het standaard commentaar onder berichten op Telegraaf.nl: 'En dat allemaal van onze belastingcenten'.
Het accent van Twan Huys in Novèèèh.
Het gesputter en gehakkel van journaalpresentator Gerard Arninkhof.
Goedemorgen Nederland. Sven Kockelmans die om de drie zinnen 'dames en heren' zegt of 'lawe zeggen', plus het dagelijkse lullige filmitempje dat steevast eindigt met 'Ja, goeje morrege!'.
RTL BouleFart. Alles, iedereen, altijd.
Dat programma's uitlopen zodat de dvr de laatste minuten (de CLOU dus) niet opneemt.
Mensen die bellen vanaf een onbekend nummer.
En die dan geen voicemail inspreken.
Boren. Boren boren boren boren boren de hele dag door. En op zondagochtend soms al vanaf acht uur.
Dat de koffie altijd op is op m'n werk, dat je nieuwe zet, na tien minuten opnieuw gaat kijken en dat de koffie dan alwéér op is.
Collega's die de hele dag snotteren, zich overal krabben en intieme telefoongesprekken voeren met hun 'lieffie'.
Mensen die harder gaan praten als je ze probeert te onderbreken.
En tot slot:mensen die zich overal aan ergeren.
Websites met commercials die door de geluidsbarrière gaan.
Reclame op websites waarvan het kruisje om deze weg te klikken onvindbaar is.
Traag internet. Pagina's die niet goed laden omdat ze stikken van de advertentiescripts.
Vader Abraham. Denkt dat ie de reïncarnatie van Haydn is terwijl hij teksten over inlegkruisjes schrijft.
Moeders op een bakfiets. Bakfietsen zijn altijd irritant.
Van hetzelfde kaliber: die toeristenriksja's in de stad die het fietspad letterlijk blokkeren.
Het standaard commentaar onder berichten op Telegraaf.nl: 'En dat allemaal van onze belastingcenten'.
Het accent van Twan Huys in Novèèèh.
Het gesputter en gehakkel van journaalpresentator Gerard Arninkhof.
Goedemorgen Nederland. Sven Kockelmans die om de drie zinnen 'dames en heren' zegt of 'lawe zeggen', plus het dagelijkse lullige filmitempje dat steevast eindigt met 'Ja, goeje morrege!'.
RTL BouleFart. Alles, iedereen, altijd.
Dat programma's uitlopen zodat de dvr de laatste minuten (de CLOU dus) niet opneemt.
Mensen die bellen vanaf een onbekend nummer.
En die dan geen voicemail inspreken.
Boren. Boren boren boren boren boren de hele dag door. En op zondagochtend soms al vanaf acht uur.
Dat de koffie altijd op is op m'n werk, dat je nieuwe zet, na tien minuten opnieuw gaat kijken en dat de koffie dan alwéér op is.
Collega's die de hele dag snotteren, zich overal krabben en intieme telefoongesprekken voeren met hun 'lieffie'.
Mensen die harder gaan praten als je ze probeert te onderbreken.
En tot slot:mensen die zich overal aan ergeren.
woensdag 3 februari 2010
Het miskende genie dat Vader Abraham heet
Vader Abraham ziet zichzelf al jaren als miskend genie. Vandaag mag hij zijn beklag doen in de Volkskrant over de kritiek die hem ten deel valt vanwege zijn Songfestivallied 'Ik ben verliefd shalalalie'. Hij is ervan overtuigd dat het een hit wordt, maar critici menen dat het lied puur voor de Tros-achterban is geschreven. Bovendien is het versje te simpel, oubollig en achterhaald. Ze zijn gewoon jaloers, zegt Vader Abraham. Want het arrangement van Shalalie is práchtig. 'Maar dat horen ze niet, die gekken.'
Dan gaat Vader Abraham helemaal los. Want het gaat om de grote boodschap. En: 'Ik had ook een slimme tekst kunnen maken, die door Neerlandici wordt gewaardeerd – dat kan ik, hoor! Ik heb er platen vol van, maar die heb jij niet, hè?' Nee, Vader, die heeft niemand. Even verderop: 'Ik heb twintig albums gemaakt die in de trant liggen van Boudewijn de Groot. Waar ik dagen en weken aan heb gezeten. Het grote publiek weet niet dat ik op de koffie kwam bij Peter Alexander, aan het meer van Genève, in een kasteel. Dan denk ik: wat vreemd. Dat Nederland denkt dat ik alleen maar bezig was met Hannie en de Rekels.'
Dat zegt de man die de wereld heeft opgezadeld met wanstaltige liedjes over Wuppies en Smurfen. Maar ook dát is wel degelijk hogere kunst. Vader vervolgt: 'Bepaalde kenners van de muziek, en dan bedoelen ze dat lalala, noemen me Haydn. Die tertsen in ’t Smurfenlied: lala lalalalalala lala, zo zou Haydn óók schrijven, zeggen ze dan. Dat noem ik een compliment. Dan kom je bij Anton Heyboer, die toen nog niet dood was, en die zegt: ik denk dat Pierre een reïncarnatie van Haydn is. Neem dus maar van mij aan dat ik al die grapjassen en critici voor lief neem.'
'Ik ben een anti-ster, ik maak poëzie voor de massa', lezen we tegen het einde van het Volkskrant-verhaal. En poëzie voor de massa, dat klinkt blijkbaar zo:
Nu we het er toch over hebben: herinnert u zich deze nog?
Dát was pas een toptekst!
dinsdag 2 februari 2010
Die Antwoord
Er gebeuren heel enge dingen in Zuid-Afrika. Kijk maar eens naar deze video van Die Antwoord, een hiphopcollectief dat bestaat uit een inteelt-rapper, een zangeres met een freaky pony en een typisch gevalletje progeria:
Hier de website van Die Antwoord. Klik NIET op Secret Chamber.
Hier de website van Die Antwoord. Klik NIET op Secret Chamber.
Kindermishandeling
Er is gedoe om een nieuwe Nederlandse film. IEP heet die. Gisteravond zat regisseur Rita Horst bij Pauw en Witteman te vertellen dat zij en hoofdrolspeler Huub Stapel zich hadden teruggetrokken uit het project. Producent Lemming had namelijk ongevraagd zitten knippen in het verhaal. Daarom heeft Rita Horst haar naam van de titelrol laten halen en weigert ze de première van de film bij te wonen.
Jammer dat zij en Stapel onbekommerd mochten leeglopen op het onderwerp. Pauw en Witteman lieten de tegenpartij niet aan het woord. Het kan natuurlijk zijn dat die zelf niet wilde komen, maar ik had er een vervelend gevoel bij... Eigenlijk had ik dat al toen Horst begon te vertellen over het verhaal van IEP. De film gaat over een vogelmeisje dat wordt opgevoed door een stelletje.
Voor de hoofdrol was de regisseur op zoek gegaan naar 'iets anders', of zoals ze het zelf verwoorde in NRC Weekblad: 'Iets met een groeiachterstand of zo.' En zo kwam ze uit bij een lichamelijk gehandicapt kind van zes dat nauwelijks kan praten en op het geestelijke niveau zit van een tweejarige.
Wie goed nadenkt, laat het wel uit zijn of haar hoofd om een gehandicapt kind uit te buiten. Het meisje in kwestie schijnt een teer, kwetsbaar popje te zijn dat de harten van de hele cast heeft gestolen, wat natuurlijk zoet en schattig is, bovendien zal ze er waarschijnlijk ook geen blijvende klap van de molen aan over houden, maar welke weldenkende ouder laat z'n zieke kindje kunstjes doen?
Dit is geen film, maar een freakshow.
IEP was misschien leuk als idee, maar op een vreselijke manier uitgevoerd. Maar daar hoorde je Pauw en Witteman niet over...
Daar zijn ze weer!
De Filipijnse gevangenen die een jaar geleden zorgden voor een wereldwijde Thriller-hype, zijn terug. Blijkbaar hebben ze niet veel beters te doen dan het instuderen van Michael Jackson-moves, maar wat ziet het er weer gelikt uit.
Geslaagde en foute outdoor advertenties
Ik ben bezig met een overzichtje van de meest bizarre outdoor advertenties. Op liften, bussen, gebouwen, ja zelfs op het toilet ontkom je niet aan reclame. Laat het dan op z'n minst een beetje grappig zijn, of onverwacht. Hieronder een aantal geslaagde voorbeelden en een paar hele foute. Met dank aan Oddee.com en Smilepanic.com.
maandag 1 februari 2010
Massive Attack = back
Nu op de VPRO Luisterpaal: het nieuwe album van Massive Attack.
Wat betreft video's heeft de band een naam hoog te houden. De filmpjes zijn vanaf het prille begin in 1990 klassiekers. Wie kent niet de in één take opgenomen clip bij Unfinished Sympathy? De strippers uit Be Thankful For What You've Got? De zingende foetus van Teardrop? De lijst is eindeloos. Voor de video bij Paradise Circus gaat Massive Attack op de pornotoer. Een overjarige filmster kijkt terug op haar carrière als actrice in typisch jaren 70 seksfilms. Met een speciaal gastoptreden van een slang, die wordt gebruikt (misbruikt) in een truc. Not suitable for work, want met expliciete beelden!
Wat betreft video's heeft de band een naam hoog te houden. De filmpjes zijn vanaf het prille begin in 1990 klassiekers. Wie kent niet de in één take opgenomen clip bij Unfinished Sympathy? De strippers uit Be Thankful For What You've Got? De zingende foetus van Teardrop? De lijst is eindeloos. Voor de video bij Paradise Circus gaat Massive Attack op de pornotoer. Een overjarige filmster kijkt terug op haar carrière als actrice in typisch jaren 70 seksfilms. Met een speciaal gastoptreden van een slang, die wordt gebruikt (misbruikt) in een truc. Not suitable for work, want met expliciete beelden!
Abonneren op:
Posts (Atom)
