iTunes, de stats

In totaal 21050 nummers, gezamenlijk 125,85 GB, met een speeltijd van 65,4 dagen.

Aantal tracks vandaag gedownload: 166. De eerste: Million Dollar Bill van Whitney Houston, de laatste: een acid house-ding van Jago, I'm Going to Go.
Meest gedraaid: Zero van YeahYeahYeahs.
Eerste track nog nooit afgespeeld op de mac: A-ha met Take on Me.

Shuffle aan. Nu spelend: Ohio Players met Funky Worm. "He is the funkiest worm in the world."
Nu spelend: Have You Never Been Mellow - Olivia Newton John
En nu: Ray LaMontagne - Till the Sun Turns Black
Nu: Truth is Dark Like Outer Space - Evangelista
Nu: France Gall - Quand on est Ensemble
Nu: Missy Elliot - Beat Biters
Nu: Orbital - Funny Break
Nu: Kreng - l'Autopsie Pénoménale De Dieu, Side B
Tracks nog nooit afgespeeld: 13402.

202 tracks van tien minuten of langer - mixtapes niet meegerekend.
139 tracks korter dan een minuut.

Langste Prince-track: I Would Die 4 U, een extended versie van 26 minuut 20.

66 playlists, waarvan 5 jarentachtig: 80s 12", 80s freestyle, 80s pop, 80s favoriet, New wave.

De grootste: allesbehalve crap, met 15979 tracks. Maar het totaal is 21050 nummers. En ik heb geen 5000 crap tracks. in Crap Internationaal staan 311 nummers, in crap NL 456 nummers. Hiervan 76 Andre van Duin tracks, 76 BZN tracks, 56x kinderen voor kinderen en 46x ZZN.

Het aantal Madonna-nummers: 1172. American Life heb ik in 34 varianten. Het aantal live tracks bedraagt 300, waar ik nooit naar luister want ze zingt vaak vals.
Leukste playlist: VS 2009, 188 tracks die we onderweg van Tampa naar New Orleans hebben beluisterd.

Allerleukste playlist: acoustic & electric. 546 nummers die als enige gemeenschappelijk hebben dat ze als achtergrondmuziek beluisterd kunnen worden. Ballads zijn het, van Tim Hardins How Can We Hang On To a Dream tot het computergepiel van Plaid.

En zo kan ik jullie nog uuuuuren vervelen met stats uit mijn iTunes-archief. Liever zet ik een muziekje op. Luister maar eens naar deze mixtapes, die allerlei lekkers uit de jaren tachtig samensmelten tot een groot Balearisch hoogtepunt.

Het Verrotte Leven Van Whitney Houston

Voor het blad Winq heb ik een maand of wat geleden een artikel geschreven over celebrity blogs als Dlisted, PerezHilton en tientallen andere websites die het leven van bekende wereldsterren van (vaak vilein) commentaar voorzien. Met de komst van deze blogs staat het leven van die 'sterren' meer dan ooit in de schijnwerpers. Iedereen heeft tegenwoordig een telefoon met camera en een video of foto vindt zijn weg razendsnel naar het internetpubliek.

Waar sterren vroeger de regie min of meer in eigen hand hadden met fraaie fotoreportages in glossy's, buitelen paparazzi nu over elkaar heen om de strubbelingen van Paris Hilton, Brangelina en andere publieke figuren vast te leggen. Het credo hierbij luidt: hoe genanter de foto, hoe meer clicks. Als Britney Spears in een auto stapt, zoomen ze allemaal tegelijk in op haar sliploze kruis. Wanneer Amy Winehouse beneveld door drank en drugs haar huis uitrolt, staat een cameraploeg klaar om haar bebloede ballerinaschoenen de wereld in te slingeren. De tieten van Lily Allen, Madonna's griezelig gespierde armen, het cokehoofd van Lindsay Lohan, de drugs den van Pete Doherty, het is een kwestie van minuten of zelfs seconden voor we het met z'n allen kunnen bekijken.

Erger is het als sterren hun eigen vuile was buiten hangen. Hoe schrijnend dat kan zijn, hebben we kunnen zien bij Whitney Houston. Op het dieptepunt van haar drugsverslaving besloot haar toenmalige echtgenoot Bobby Brown een realityshow over zijn leven te maken. Het leverde zeer genante tv op, alhoewel ik ook vaak heb moeten lachen om Being Bobby Brown. Whitney, die in sommige scènes niet eens doorheeft dat ze wordt gefilmd, gaat als een razende tekeer tegen man, kind en personeel, doet veel te intieme ontboezemingen over haar verstopping (en ja, Bobby bracht de boel telkens liefdevol op gang met z'n middelvinger), doet dronken dansjes met fans, enzovoort. Een jaar of twee geleden was ik in New York toen alle afleveringen in een marathon werden uitgezonden op E!. Het is de bizarste realityshow aller tijden en ik wil hem graag op dvd.

Wat helpt bij het verhaal rond Whitney Houston is dat het nu weer redelijk goed met haar lijkt te gaan. Als ze was overleden aan een overdosis of nog steeds in de goot lag, was het een andere zaak geweest en had ik er zeker niet om gelachen. Maar ze heeft een nieuw album uit en maakt nu een soort van comeback. Zo goed als ze zong zal ze nooit meer klinken, haar stem heeft rafelrandjes overgehouden aan haar ruige periode. En echt samenhangend komt Whitney nog steeds niet over. Maar ze lijkt de boel voor het eerst in jaren weer onder controle te hebben. Hoe het echt met haar gaat zien we morgen bij Oprah, die maar liefst twee afleveringen heeft uitgetrokken om Het Verrotte Leven Van Whitney H. door te nemen. Het levert vast een mooi verhaal vol dirt en narigheid op, dus we zullen met z'n allen weer smullen van al het commentaar op die celebrity blogs.

Hier een fragment uit een recent interview:


Hier een fragment uit Being Bobby Brown, bewerkt door E!TV:


Nog een fragment, waarin Whitney ranzige taal uitslaat:


Tot slot een compilatie:


En hier een uitputtend overzicht met honderden foto's, geluidsfragmenten, quotes en video uit Being Bobby Brown.

Glijbaanverslaving

Altijd leuk: een aan glijbanen verslaafde bulldog.

Zo!

Ha. Ha. Ha. Hij zei kont.

Zooo! Ben ik weer! Ik had gister toch gezegd dat ik vies vaak in het nieuws zou komon (hou daar NU mee op aub, zo niet dan wordt het geëdit door de eindredactie, JB). Nou, hier zul je het hebben. Glitter Glammer Doordrammer Gordon is terug hoor! En ookal vinden jullie mij een ordinair medialoeder: het is persies wat jullie verdienen!

Ik heb nog nooit zoveel reacties gehad op mijn mediaoptredens als op het stoppen met de Toppers. Niet toen ik vier nare ziektes tegelijk kreeg. Niet toen Geer mij onheus bejegende (alle tien de keren niet) en niet toen ik als een gay warrior op kwam voor homorechten in het achterlijke Rusland. Dat betekont (HAHAHAHA DOE IK HET TOCH EN IK ZEI KONT HAHAHA!) dus dat ik ontzettend grappig, geweldig en (vooruit) geil gevonden word door jullie achterlijke kutonbekende kutnederlanders.

Koester mij maar gewoon. Ik blijf komen. Net zolang totdat ik even populair ben als Geert Wilders. Nog een paar centimeter en we hebben hetzelfde haar. Nou jullie weer.

400 jaar New Amsterdam

Wat een heerlijk gevoel moet dat zijn om als Nederlander in New York rond te lopen en te bedenken: eigenlijk is dit allemaal van mij. Precies met dit gevoel stapt de Nederlandse media er deze dagen rond. Ze zijn er vooral om alle capriolen van Willem-Alexander en Máxima vast te leggen, wat maar goed is ook: de Amerikaanse pers besteedt nauwelijks aandacht aan het heugelijke jubileum dat dus vooral een Nederlands feestje is.

De NCRV komt met speciale afleveringen van Man Bites Dog, maar leuker is Eva Jinek. Zij is met haar boobies afgereisd naar The Big Apple en maakt reportages voor Nederland in New York. Gisteren werd ze boos op een lid van een conservatieve instituut dat The Netherlands in ere houdt, want vrouwen mochten er geen lid van worden. Vervolgens bewonderde ze luid klappend een opgezette bever, die bij wijze van ceremonieel gedoe werd rondgesjouwd.

Eva is interessanter dan Lex en Max en al hun plichtplegingen, die alleen in Nederland worden opgemerkt. Zo kregen ze een slakom van de burgemeester, onder toeziend oog van Hillary Clinton. En dat was dan het officiële gedeelte. Je moet toegeven: ze deden erg hun best zich in te leven in de Hollandse kneuterigheid. Dan zie ik toch liever Eva op de fiets door Manhattan zoeven, als enige zonder helm ook nog.

- ingezonden mededeling -

Lieve mensen,
Jullie begrijpon mij niet. Ik heb mezelf opgetrokkon van onderbroekonverkoper op de Albert Cuyp tot dé bést sélling mégastar uit de Nederlandse muziekgeschiedenis. Van een gezellige cherubijn met weelderig krullond haar heb ik mezelf getransformeerd in Glitter Glamour Chloordon. Ik ben de aller-, aller-, allergrappigste man van de Nederlandse televisie.

DAT JULLIE DAT NIET ZIEN! Heel Nederland is ziek in zijn hoofd en iedereen is tegon mij. Maar ik heb er de kracht niet meer voor om al die menson te overtuigon van het feit dat ik a) precies weet wat grappig is (ik dus), b) kan zingon als een geile nachtegaal (Kon ik maar evon bij je zaain stond 38 wekon op nummer 1 en daarna volgdon nog vele hits zoals daar zijn 'Ik bel je zomaar evon op' en 'Never nooit meer') en c) waar ik kom beginnon de menson te strááálon! Ik inspireer, motiveer en masturbeer (HAHAHAHA nee hoor, dat laatste is weer zo'n typisch geval van mijn humor. Echt, altijd een schot regelrecht in de roos. En met roos bedoel ik ook roos en geen ster of aars HAHAHAHA!).

Ik heb zes huizon in Zuid-Afrika. Ik reken groothedon als Viola Holt tot mijn inner circle. En daarom is het zo raar dat jullie Nederlanders zo vreselijk negatief op mij reageron. Ik ben ook maar een mens en ik heb ook gevoel (HAHAHA, ik zeg er alleen niet bij waar precies HAHAHA). En kom, als je goed bij jezelf nagaat waarom je een hekel aan mij hebt dan is dat alleen maar omdat je onbewust ongelooflijk veel van mij houdt. Ik wel van mezelf in ieder geval. Dus al word ik uit de Toppers getieft, al kijkt er geen kloot naar Waar is Elvis, al vinden mensen zelfs Jamai lekkerder dan mij: ik blijf er van overtuigd dat ik de beste, grappigste, leukste en geweldigste bekende Nederlander aller tijdon ben. Het wordt tijd dat jullie daar ook van overtuigd rakon.

Voor straf blijf ik de komonde dagon vies vaak in het nieuws opduikon. DAT ZAL JULLIE LERON!

Burrito-apparaten en een groentensapdans

Via via kwam ik terecht op voederblog Eatmedaily.com. Ik was op zoek naar achtergrondinformatie over de Mac Snack Wrap van McDonald's, een hamburger vermomd als burrito. En laat Eatmedaily nu net een autopsie hebben uitgevoerd op deze Mexicaans aandoende lekkernij.

Leuk, zo'n burrito-apparaat, maar toen ik doorklikte zag ik de volgende groentensap-commercial uit Japan:



Sinds een minuut of vijf krijg ik het deuntje niet meer uit mijn hoofd. Dit is de Engelse vertaling: 'Come on drink this. / You like vegetable juice, don't you? / I've decided that you must, right now! / So drink up, my vegetable juice / costs 200 yen.'

Creatief met Muppets

Even een videootje tussendoor. Uit de lijst 'The Top 50 Music Videos of the 2000s', het decennium waarin de grote budgetten voor video werden afgeschaft en MTV in een realityzender veranderde. Dat er desondanks voldoende creativiteit is blijven bestaan voor het maken van goedkopere clips bewijst de bovenstaande video van Escort.

Nog meer commotie rond Twin Towers en 9/11

Een week geleden brak er een kleine rel uit in advertentieland vanwege een uiting die werd toegeschreven aan het WWF - de internationale organisatie achter het Wereld Natuur Fonds. Op de plaat was te zien hoe Manhattan van alle kanten werd belaagd door vliegtuigen.

Het WWF haastte zich te zeggen dat de organisatie niets met de advertentie te maken had. Nu, twee dagen voor het herdenken van de slachtoffers van 9/11, heeft Adland een overzicht gemaakt van andere advertenties die verwijzen naar de terroristische aanslag. De auteur vraagt zich af waarom de onderstaande advertenties nauwelijks of geen storm van protest hebben opgeleverd, al nuanceert hij die vraag direct in het artikel: zo wordt de advertentie van het Belgische tijdschrift Humo uit 2003 beschouwd als 'most offensive ad ever'.






Het volledige overzicht is te vinden bij Adland.tv.

Praatziek Nederland

Er is al veel gezegd over De Tafel van Vijf. Echt, ik heb het geprobeerd, en het had leuk kunnen zijn: vijf dames die met een persoonlijke noot het nieuws doornemen. Ik heb nu twee weken naar het gekakel kunnen kijken en het is genoeg. Ik haak definitief af. Het is niet actueel, want niet live. Het is niet urgent, want oeverloos gekeuvel. Het is niet interessant, want scherpzinnige meningen ontbreken geheel. Bovendien is het erg lastig kijken als je weet dat op andere netten De Wereld Draait Door en RTL Nieuws bezig zijn.

RTL Boulevard sla ik per definitie over. Gezwets over vage koningshuizen, heel veel musicals die gehyped worden, Frans Bauer die een wind laat en daar keihard om moet lachen - en dit allemaal begeleid door die vreselijke over the top voice-over van Jeroen Kijk in de Vegte. Hoe hij het uitkraait van de pret bij het voorlezen van het zoveelse non-item, ik kan er niet meer tegen.

Dan DWDD. Heel fijn dat het programma terug is. De zomerstop werd opgevuld met het ultrazwakke programma van Fuckje Jansen (De Zomer Draait Door) en het iets betere Schiphol-dingetje van Harm Edens, maar nu gaat Matthijs van Nieuwkerk er weer full speed tegenaan. In een strak format met items die op de minuut af zijn geregisseerd dient hij de onderdelen in hapklare brokken op. Dat is handig als je net aan het koken bent (deze saaie gast duurt drie minuten, precies goed om pasta af te gieten oid) of naar de wc moet.

Kwezel en van den Brink zijn er gelukkig ook weer mee gestopt. Het blijft talkshowtje spelen, wat die twee doen. Beide heren hebben iets onechts, wat komt doordat hun eigenlijke boodschap (vind de heeeeere) er bij de vraagstelling continu doorheen schemert. Geef mij maar de laconieke, soms bijna ongeïnteresseerde Jeroen Pauw en Paul Witteman. Altijd fijn om hiermee de dag af te sluiten.

Dan dit. Ergens ver verstopt tussen de ranzigheid op Veronica doet Beau van Erven Dorens weer eens een poging tot een newsy talkshow. Het is een kopie van het Spaanse CQC, een naam die niemand hier begrijpt. We zien filmpjes die sprekend lijken op die van de Jakhalzen uit DWDD, met als subtiel verschil dat hier allerlei special effects zijn toegevoegd. Grappig bedoeld misschien, maar wat voegt het toe? En dan het gedraai in de studio. Drie jongens in pakken doen 'tof' tegen elkaar, maken gescripte, zogenaamd bijdehandte opmerkingen en juichen hard om hun eigen filmpjes. Wat een onzin.

Conclusie: er wordt veel te veel gebabbeld op tv. Praten kan, maar heb het dan in ieder geval ergens over en durf iets te zéggen in plaats van toktoktok in het kippenhok. En voor de mensen die zeggen: 'de tv kan ook uit, dan kijk je toch niet?': natuurlijk kan dat. Maar dan moet ik zelf gaan zitten praten en dat leidt ook maar tot onzinnig geklets.

Sterrenhemel

Een leuke ik@nrc.nl:
Deze zomer hebben we van onze vakantie genoten in een vakantiehuisje op de Veluwe. Het huisje stond helemaal alleen in het bos en als de zon onder was, kon je genieten van een prachtige sterrenhemel.

Die kon je heel goed zien, omdat het er aardedonker werd wegens het ontbreken van straatverlichting. Op een avond zit ik met mijn jongste zoon naar de hemel te kijken. Na enige stilte zegt hij: 'Hé pap, ik zie allemaal dode pixels.'

Beth Ditto

Kijk, het is Beth Ditto van Gossip. Ze ziet eruit als weeskindje Annie gekruist met Divine en Bette Midler. Normaal gesproken ziet Beth er al opzichtig uit, maar vanwege een of andere drag contest heeft ze een knaloranje pruik opgezet. Mooi hoor. En de nieuwe single is ook weer prima.

'n Lekker mopje muziek: the legendary Della Reese

Niemand zing met zoveel sass en shabam als Della Reese. Hoe ze The Lady Is A Tramp naar haar hand weet te zetten: geweldig! Ze fraseert zo overdreven dat het bijna komisch wordt, maar doet dit met zoveel overtuiging dat je er wel enthousiast van móet raken. Luister zelf:

Dit naar aanleiding van Lux, een talkshow op het Belgische Canvas die ik eergisteren zag. Het was een herhaling met als gast Hans Teeuwen. Hij liet een fragment zien van het bovenstaande nummer, maar dan in een uitvoering van Frank Sinatra en Ella Fitzgerald. Ook goed, maar als ik mag kiezen heb ik liever Della. Daarom als toegift Someday Sweetheart. Met een ontzettend grappige laatste halve minuut.

Freakshow

Spontane actie

Uit de serie 12 grappige achtbaanfoto's

Rekbaar

Uit de serie Doorboor jezelf

Dansende plant

Uit de serie 's Werelds Gekste Planten

Pink Nipple Cream

Uit de serie 10 bizarre cosmeticaproducten

Vleeshaardroger

Uit de serie Vleessculpturen